Дзяржсакратар ЗША Марка Рубіа назваў раскол у кіраўніцтве Ірана перашкодай для дасягнення дамоўленасцяў. Пра гэта ён заявіў у інтэрв’ю Fox News.
Паводле яго слоў, праблемай з’яўляецца тое, што краінай кіруюць радыкальныя шыіцкія святары. Акрамя таго, перашкодай выступае раскол унутры кіраўніцтва.
“Іншая праблема — гэта глыбокі ўнутраны раскол, і я думаю, што так было заўсёды, але цяпер гэта значна больш выяўлена”, — сказаў ён.
Рубіа адзначыў, што ўсе ў Іране з’яўляюцца прыхільнікамі жорсткай лініі, аднак адны разумеюць значэнне эканомікі, а іншыя бачаць свет у апакаліптычным святле.
“Мы бачым напружанне — і яно заўсёды існавала ў гэтай сістэме — паміж іранцамі, якія разумеюць, што трэба быць прыхільнікамі жорсткай лініі, але пры гэтым захоўваць баланс з неабходнасцю кіраваць краінай, і прыхільнікамі жорсткай лініі, якім усё роўна і якія бачаць будучыню ў апакаліптычным святле. На жаль, менавіта прыхільнікі жорсткай лініі, з іх апакаліптычным бачаннем будучыні, валодаюць найвышэйшай уладай у гэтай краіне. Гэта напружанне існавала там заўсёды — заўсёды.
Я думаю, цяпер яно асабліва яскрава праяўляецца, паколькі ў нас ёсць вярхоўны лідар, чыя рэпутацыя дагэтуль не праверана, чый доступ сумнеўны, якога не бачылі публічна, які не выступаў, мы не чулі яго голасу. Таму я думаю, што гэта таксама стварае напружанне ў іх сістэме.
Такім чынам, адной з перашкод тут з’яўляецца тое, што нашы перамоўшчыкі вядуць перамовы не толькі з іранцамі. Потым гэтым іранцам даводзіцца весці перамовы з іншымі іранцамі, каб высветліць, на што яны могуць пагадзіцца, што яны могуць прапанаваць, на што яны гатовы пайсці і нават з кім яны гатовы сустрэцца”, — растлумачыў Рубіа.
Адказваючы на пытанне пра прапанову Ірана, якая была атрымана нядаўна, Рубіа сказаў, што яна была “лепшай”, чым чакалі ў Вашынгтоне.
“Я думаю, застаюцца пытанні аб тым, ці меў чалавек, які падаў гэтую прапанову, паўнамоцтвы на яе падачу, ці з’яўляецца яна рэальнай — і што яна азначае”, — дадаў ён.
Паводле яго слоў, таксама важныя дэталі, напрыклад, што азначае адкрыццё Армузскага праліва.
“Калі пад адкрыццём праліваў маецца на ўвазе: «Так, пралівы адкрыты, калі вы ўзгадняеце свае дзеянні з Іранам, атрымліваеце наш дазвол, інакш мы вас узарвём, і вы нам заплаціце», — гэта не адкрыццё праліваў.
Гэта міжнародныя водныя шляхі. Мы не можам трываць спробы нармалізаваць сістэму, у якой іранцы вырашаюць, хто мае права карыстацца міжнародным водным шляхам і колькі ім трэба плаціць за яго выкарыстанне. Гэта не Суэцкі канал, гэта не Панамскі канал, гэта міжнародныя воды.
І калі гэта будзе нармалізавана, гэта створыць прэцэдэнт не толькі на Блізкім Усходзе, але і ва ўсім свеце. Цяпер краіны па ўсім свеце могуць вырашыць: раз гэты міжнародны водны шлях знаходзіцца недалёка ад нашых берагоў, мы возьмем яго пад кантроль і створым сістэму спагнання платы за праезд”, — сказаў ён.
