Тое, што адбываецца ў беларускіх турмах, нельга прымаць за норму. Усе, хто аддаваў і выконваў злачынныя загады, павінны панесці адказнасць. Пра гэта гаворыцца ў звароце Святланы Ціханоўскай да Міжнароднага дня ў падтрымку ахвяр катаванняў.
“Сёння Міжнародны дзень у падтрымку ахвяраў катаванняў. І ў гэтыя дні праваабаронцы праводзяць тыдзень супраць катаванняў. На жаль, у Беларусі яны працягваюцца не тыдні, а гады. Яны сталі часткай сістэмы, часткай жахлівага турэмнага досведу, праз які праходзяць сотні беларусаў і беларусак кожны дзень. І рэжым не трымае гэта ў сакрэце, не хавае за сценамі калоніяў. І калі людзі выходзяць на волю, жах катаванняў бачыць кожны.
Журналістка Ксенія Луцкіна выйшла на волю з пухлінай галаўнога мозгу, якая расла ў зняволенні. Ганна Кандраценка памерла ад раку праз некалькі месяцаў пасля вызвалення. Дыягназ ёй паставілі яшчэ ў турме, але датэрмінова вызваліць дзеля лячэння адмовіліся. І колькі такіх гісторыяў, колькі тых, хто баіцца распавесці свой досвед, тых, хто дагэтуль не можа аднавіцца ад жаху калоніяў.
І цяпер рэжым спрабуе дацягнуцца яшчэ і да людзей за межамі Беларусі. Завочныя прысуды, канфіскацыя маёмасці, ціск на родных. Транснацыянальныя рэпрэсіі сталі працягам той жа сістэмы гвалту.
Не толькі на гэтым тыдні, але і заўсёды трэба называць імёны пацярпелых, распавядаць гісторыі, дапамагаць ім і збіраць сведчанні пра катаванні і іншыя злачынствы рэжыму.
Тое, што адбываецца ў беларускіх турмах, нельга прымаць як норму. Мы павінны памятаць пра гэта і дамагацца, каб кожны, хто аддаваў і выконваў злачынныя загады, панёс адказнасць”, — заявіла яна.
