Намеснік міністра замежных спраў Беларусі Ігар Сакрэта падзяліўся з часопісам Hintergrund гісторыяй пра няўдалую спробу пагаварыць з літоўскай калегай на пасяджэнні АБСЕ. Яна аддала перавагу мерапрыемству з удзелам Святланы Ціханоўскай.
«Летась, калі я быў у Вене на афіцыйнай сустрэчы ў рамках АБСЕ, мая калега, намесніца міністра замежных спраў Літвы, сядзела проста насупраць мяне ў зале — тварам у твар. Я ненавязліва падаў ёй знак: «Давайце на хвілінку адыдзем, вып’ем кавы і абмяркуем практычныя, надзённыя пытанні». Ведаеце, што яна зрабіла? Яна катэгарычна адмовілася са мной размаўляць. Замест гэтага яна аддала перавагу палітычнаму PR-мерапрыемству Святланы Ціханоўскай. Яна адмовілася сустракацца з афіцыйным прадстаўніком суседняй краіны.
Неўзабаве пасля гэтага мой фінскі калега, таксама намеснік міністра замежных спраў, падышоў да мяне ў калідоры і дыпламатычна спытаў: «Ігар, можа быць, мне варта выступіць у якасці афіцыйнага пасярэдніка паміж вамі і Літвой?».
Я паглядзеў на яго і сказаў: «Пачакайце. Мы не ваюем. Нашы дыпламатычныя адносіны не разарваныя. Навошта нам тут пасярэднікі? Калі яна згодная, мы можам проста пагаварыць наўпрост». Пазней літоўскі бок выпусціў афіцыйную заяву, у якой гаварылася, што сесці за стол перамоў са мной будзе раўназначна «паражэнню» для Літвы. Для іх, заўважце! Не для мяне», — расказаў ён.
Сакрэта змог узяць рэванш нядаўна, калі адмовіўся ляцець у Вашынгтон на сустрэчу з літоўскім бокам.
«Толькі ўявіце сабе адлегласці: ад Мінска да літоўскай сталіцы, Вільні, бліжэй, чым да дома маіх бацькоў у беларускай вёсцы! Каб наведаць бацькоў, мне трэба праехаць 170 кіламетраў. Літоўская мяжа знаходзіцца ўсяго за 150 кіламетраў ад Мінска. Літоўскі ўрад геаграфічна бліжэй да мяне, чым мая ўласная маці!
І ў гэтай сітуацыі ад нас чакаюць, што мы паляцім у Стамбул, а затым у Вашынгтон, каб правесці сустрэчу на амерыканскай зямлі паміж двума непасрэднымі еўрапейскімі суседзямі? Гэта ўсё яшчэ нармальна? Гэта тая самая ўслаўленая еўрапейская рацыянальнасць?» — сказаў ён.
