Скришот видео
Намеснік міністра сувязі і інфарматызацыі Павел Ткач у эфіры СТБ растлумачыў, чаму не атрымалася цалкам адмяніць роўмінг з Расіяй, а таксама назваў прычыны затрымкі з узаемным прызнаннем электроннага лічбавага подпісу. І там, і там сваю ролю адыгралі тэхнічныя цяжкасці і міжведамаснае ўзаемадзеянне.
Ткач нагадаў, што работы па адмене роўмінгу вяліся на працягу 5 гадоў. У выніку з 1 сакавіка мінулага года абаненты дзвюх краін могуць атрымліваць па 150 уваходных і выходных хвілін, а таксама да 5 Гбайт трафіку па тарыфах, супастаўных з хатняй сеткай.
Паводле яго слоў, затрымкі былі звязаныя ў асноўным з тэхнічным бокам, у прыватнасці з забеспячэннем абароны ад фроду.
“Таму што неабходна было вырашаць шэраг пытанняў тэхнічнага, прававога характару, у тым ліку пытанні барацьбы з фродам. Гэта значыць, калі мы разумеем, што ў нас ёсць танныя размовы па сетках сотавай сувязі, могуць з’явіцца нядобрыя людзі, махляры, якія будуць выкарыстоўваць гэтыя сеткі для перакідкі дарагога камерцыйнага трафіку. Нам трэба было дакладна зразумець, што той трафік, якім размаўляюць людзі па сетках сотавай сувязі, — гэта і ёсць льготны роўмінгавы трафік”, — сказаў ён.
“Чаму не зрабілі поўную адмену, часта задаюць пытанне. У першую чаргу, пытанне тэхнічнае. Калі мы ў роўмінгу, у нас заўсёды працуе як мінімум тры аператары. Гэта аператар хатняй сеткі, аператар гасцявой сеткі і транзітны аператар. І, адпаведна, выдаткі крыху вышэйшыя, чым калі вы размаўляеце ў сваёй уласнай сетцы.
Таму, так, мы абмежавалі пэўны прыбытак для аператараў, але тым не менш мы змаглі ўсталяваць, што тое рашэнне, якое было прынята, яно было прынята абсалютна ўзважана і правільна. Таму што цяпер ніводнай скаргі на тое, што дзесьці там або тарыфы высокія, або гэтага трафіку недастаткова, іх няма наогул”, — дадаў ён.
Адказваючы на пытанне аб узаемным прызнанні электроннага лічбавага подпісу, Ткач сказаў, што ў бліжэйшыя дні павінна пачацца “пілотнае тэсціраванне ўзаемадзеяння нашых суб’ектаў”. Паводле яго слоў, пытанне не толькі ў крыптаграфіі, але і ў лічбавым суверэнітэце.
“Тут пытанне ў тым, што менавіта астатнія рэчы ў нас занадта сталі адрознівацца. Напрыклад, цяпер для нас актуальнае пытанне — гэта прызнанне электроннага лічбавага подпісу пры ўзаемных закупках, калі суб’ект Рэспублікі Беларусь удзельнічае ў закупках на тэрыторыі Расійскай Федэрацыі. Там неабходна і ўсе дакументы падаць, падпісаныя электронным лічбавым подпісам, і падпісаць потым дагавор, і падпісаць акты выкананых работ.
І тут пачынаецца менавіта адрозненне ў самой працэдуры. Мы такія звесткі раней у электронным выглядзе проста не падавалі, а для Расійскай Федэрацыі гэта з’яўляецца крытычным. Таму ў нас гэтая работа не толькі наша і адпаведнага органа, які адказвае за крыптаабарону, але і шэрагу іншых органаў, якія вядуць адпаведныя базы, дзе можна праверыць, што суб’ект не знаходзіцца ў стадыі ліквідацыі або банкруцтва. Пра тое, што ў асобы, якая падпісала той ці іншы электронны дакумент, ёсць адпаведныя паўнамоцтвы кіраўніка, напрыклад”, — растлумачыў ён.