Разведка ЗША: Беларусь ператварылася ў перадавую ваенную базу Расіі

Рэдакцыя Reform.news · 30 студзеня 2026, 17:55

https://reform.news/be/razvedka-zsha-belarus-peratvarylasja-peradavuju-vaennuju-bazu-rasii/

28 студзеня ў Кангрэсе ЗША прайшоў закрыты брыфінг па пытаннях выведкі. Выданне Army Recognition піша, што гаворка, у тым ліку, ішла пра Беларусь.

Як адзначылі на брыфінгу, Беларусь цяпер варта разглядаць як функцыянальны працяг ваеннай архітэктуры Расіі, а не як слаба звязанага з ёй партнёра. Пераломным момантам стала рашэнне Мінска дазволіць расійскім войскам праводзіць аперацыі з тэрыторыі Беларусі ў пачатку поўнамаштабнага ўварвання ва Украіну ў 2022 годзе. Затым Расія атрымала ўстойлівы доступ да беларускіх ваенных баз, паветранай прасторы і лагістычных калідораў для нанясення ўдараў і разгортвання сіл.

«Гэтая эвалюцыя ператварыла Беларусь у стратэгічную глыбіню, дзе Расія можа загадзя размяшчаць сілы, арганізоўваць ратацыі, аднаўляць падраздзяленні і рыхтаваць разгортванні пад прыкрыццём вучэнняў. Ва ўмовах зацяжной вайны гэты механізм з’яўляецца аператыўна карысным: ён скарачае час папярэджання, маскіруе намеры і падтрымлівае пастаянны ціск на поўнач Украіны, адначасова фарміруючы ўстойлівы фактар пагрозы для Польшчы, Літвы і Латвіі», — адзначае выданне са спасылкай на брыфінг.

Ядзерная зброя з’яўляецца найбольш крытычным элементам. Пашырэнне ядзернай канфігурацыі Расіі ў бок Беларусі надае Мінску ролю ў сістэме перадавога стрымлівання. Дакумент звяртае ўвагу, што беларускія войскі прайшлі падрыхтоўку да прымянення ракеты 9М723 для ЗРК «Іскандэр-М», якая можа несці як звычайныя, так і тактычныя ядзерныя боезарады.

«Нават калі любыя ядзерныя боезарады застаюцца пад расійскім кантролем, інтэграцыя гэтай сістэмы дастаўкі ў беларускую прастору змяняе рэгіянальную канфігурацыю сіл», — піша Army Recognition.

Акрамя гэтага, дзякуючы інтэграцыі сістэм назірання і ППА Беларусі і Расіі Беларусь стала апорным пунктам для фарміравання расійскай сістэмы A2/AD (забарона доступу і блакаванне тэрыторыі). Расійскія сістэмы, у тым ліку С-400 і «Панцыр-С1», атрымліваюць узмоцненыя магчымасці для кантролю паветранай прасторы і абароны ключавых аб’ектаў, у той час як расійскія радыёлакацыйныя і камунікацыйныя аб’екты, размешчаныя ў Беларусі, павышаюць зладжанасць ланцугоў выяўлення і ранняга папярэджання.

«Такім чынам, прысутнасць Расіі не абмяжоўваецца палітычнай каардынацыяй: яна адлюстроўвае мадэль устойлівага ваеннага доступу і інфраструктурнай прысутнасці, якая падтрымлівае больш шырокую стратэгічную пазіцыю Масквы. Гэты падыход дазваляе Расіі выкарыстоўваць геаграфію Беларусі як мілітарызаваную буферную зону, скарачаючы адлегласці да стратэгічных мэтаў і ўзмацняючы ціск на калідоры падмацавання НАТА», — піша выданне.

На брыфінгу адзначалася, што хаця беларускія ўзброеныя сілы арганізаваныя на аснове прызыву і арыентаваныя на задачы тэрытарыяльнай абароны, яны захоўваюць матэрыяльную базу, дастатковую для выканання дапаможнай ролі. У крызісным сцэнарыі беларускія Узброеныя сілы могуць выконваць задачы па забеспячэнні бяспекі раёнаў, кантролі за ключавымі маршрутамі і абароне інфраструктуры, вызваляючы расійскія падраздзяленні для наступальных, ударных або манеўраных задач.

«Гэтая паступовая мілітарызацыя таксама падмацоўваецца ўнутранай інстытуцыянальнай кансалідацыяй, якая стабілізуе стратэгічнае выраўноўванне Мінска з Масквой. Цэнтралізацыя ўлады зніжае верагоднасць палітычнага разрыву ў кароткатэрміновай перспектыве і павышае прадказальнасць супрацоўніцтва ў сферы бяспекі, што, з пункту гледжання Расіі, забяспечвае доўгатэрміновы доступ да беларускай тэрыторыі для планавання і падрыхтоўкі», — заяўляе выданне.

Такім чынам, ЗША і саюзнікі павінны разглядаць Беларусь як ключавы аператыўны кампанент расійскай канфігурацыі сіл у Еўропе: гэта платформа для папярэдняга размяшчэння, тэрыторыя, з якой могуць наносіцца ўдары, і прастора для перадачы ядзерных сігналаў. Гэта дазваляе Расіі працягваць ціск на Украіну, адначасова ствараючы дадатковы ўзровень стратэгічнай нявызначанасці ля межаў НАТА, наступствы якой выходзяць за межы нацыянальных магчымасцяў Беларусі.