Александр Зингман на мероприятии A7.
Расійская сетка A7, якую заходнія краіны лічаць інструментам абыходу санкцый, пашырае дзейнасць у Афрыцы і можа быць усё больш цесна звязаная са знешнепалітычнымі і вайсковымі інтарэсамі Крамля. Да такой высновы прыйшоў брытанскі аналітычны цэнтр Centre for Information Resilience (CIR) у новым расследаванні, прысвечаным працы A7 у афрыканскіх краінах. Сярод удзельнікаў мерапрыемстваў, звязаных з адкрыццём афрыканскага офіса сеткі, даследчыкі ідэнтыфікавалі блізкага да Віктара Шэймана беларускага бізнесмена Аляксандра Зінгмана.
Паводле звестак аўтараў даследавання, A7 кантралюецца расійскім Прамсувязьбанкам і малдаўскім бізнесменам Іланам Шорам, які знаходзіцца пад санкцыямі ЕС, Вялікабрытаніі і ЗША. Арганізацыя, як сцвярджае CIR, выкарыстоўваецца для забеспячэння міжнародных разлікаў і абыходу заходніх абмежаванняў, уведзеных супраць Расіі.
У верасні 2025 года A7 абвясціла аб адкрыцці першых афрыканскіх офісаў — у Нігерыі і Зімбабвэ. Ва ўрачыстай цырымоніі адкрыцця ўдзельнічалі намеснік міністра фінансаў Расіі Іван Чабяскоў і намеснік старшыні Прамсувязьбанка Міхаіл Дарафееў. Аўтары расследавання адзначаюць, што, нягледзячы на шырокае асвятленне падзеі ў расійскіх СМІ, яна амаль не атрымала ўвагі ў мясцовай прэсе Нігерыі і Зімбабвэ.
Вывучыўшы апублікаваныя пазней відэазапісы адкрыцця офіса ў Лагасе, даследчыкі прыйшлі да высновы, што сярод гасцей знаходзіўся Аляксандр Зінгман. На кадрах ён сядзіць за адным сталом з высокапастаўленымі расійскімі чыноўнікамі. Пры гэтым CIR падкрэслівае, што не мае звестак пра тое, у якой якасці Зінгман прысутнічаў на мерапрыемстве.
Акрамя самога Зінгмана, даследчыкі ідэнтыфікавалі на мерапрыемстве яго меркаванага дзелавога партнёра Джада Мішэля Ібрагіма. Яшчэ адзін чалавек на відэазапісе, на думку аўтараў, вонкава вельмі падобны да іншага партнёра Зінгмана — Алега Водчыца, аднак якасць запісу не дазваляе лічыць такую ідэнтыфікацыю дакладнай.
У дакуменце падкрэсліваецца, што характар адносін паміж Зінгманам, яго кампаніяй Aftrade і сеткай A7 застаецца нявызначаным. Даследчыкі наўпрост пішуць, што пакуль не могуць вызначыць, ці існуе паміж імі дзелавая сувязь.
Асноўная выснова расследавання датычыць самой A7. На думку CIR, калі першапачаткова структура была арыентаваная галоўным чынам на дапамогу расійскім кампаніям у абыходзе санкцый, то цяпер яна становіцца элементам больш шырокай знешнепалітычнай стратэгіі Масквы ў Афрыцы. Аўтары звяртаюць увагу на візіты прадстаўнікоў A7 у Тога і Мадагаскар, якія супалі з актывізацыяй расійскага вайскова-палітычнага супрацоўніцтва з гэтымі краінамі, а таксама на з’яўленне вакансій A7 для працы ў Тога, Нігерыі і Зімбабвэ.
Аўтары лічаць, што A7 можа выкарыстоўвацца для фінансавання гандлю і патэнцыйна іншых праектаў, звязаных з расійскімі інтарэсамі ў Афрыцы, аднак падкрэсліваюць, што гэтая гіпотэза патрабуе далейшага пацвярджэння. На іх думку, ужо цяпер можна казаць пра тое, што сетка становіцца ўсё больш цесна інтэграванай у стратэгічныя праекты Крамля на афрыканскім кірунку.
Поўны тэкст расследавання чытайце тут.
***
Кіраўнік НАУ і прадстаўнік Аб’яднанага пераходнага кабінета Беларусі Павел Латушка ў каментары Reform.news заявіў, што інфармацыя пра рызыкі і выяўленыя механізмы, якія выкарыстоўваюцца для абыходу санкцый, будзе данесеная да амерыканскіх і еўрапейскіх партнёраў.
«Падобныя ценявыя фінансавыя аперацыі не проста падрываюць эфектыўнасць міжнародных абмежаванняў, але і наўпрост спансуюць рэпрэсіўны апарат унутры Беларусі і вайсковую агрэсію ў рэгіёне», — адзначыў Павел Латушка.
Палітык запэўніў, што пазіцыя АПК «застаецца непахіснай: эканамічны ціск на рэжым павінен быць сістэмным, а кантроль за выкананнем санкцый — бескампрамісным». «Фінансавыя шчыліны, уключаючы выкарыстанне нерэгуляваных крыптаінструментаў, павінны быць заблакаваныя», — лічыць ён.