Фота: сацсеткі
У мінскай мастацкай галерэі «Цэнтр» цэнтра народнай творчасці адкрылася выстава «Рухаўскія дываны».
Рухаўскія дываны — гэта насценныя пано буйнога памеру, дэкараваныя аплікацыяй з саломкі яскравых колераў па чорнай тканіне, якая нацягнута на драўляны падрамнік. Выраб дываноў у такой тэхніцы распаўсюджаны ў вёсцы Рухава (Старадарожскі раён Мінскай вобласці). Пачынальніцай мясцовай традыцыі стала Кацярына Русаковіч (1925-1997), якая стала развіваць распаўсюджаны ў пасляваенны час спосаб дэкаравання жылых памяшканняў. Майстрыха натхніла сваякоў і аднавяскоўцаў, яна не толькі сама вырабляла дываны, але і выгадавала маладых пераемнікаў рамяства, якія захоўваюць традыцыю па сённяшні дзень.
У рухаўскіх дыванах спалучыліся як дасягненні ўласна аплікацыі саломкай, так і іншых відаў народнага мастацтва: маляваных дываноў, тканых посцілак, вышыўкі. Па сведчанню доктара мастацтвазнаўства Яўгена Сахуты менавіта рухаўскія майстрыхі давялі мастацтва аплікацыі саломай па тканіне да гранічнай дасканаласці.
Традыцыйныя рухаўскія дываны ўяўляюць сабой насценныя пано буйнога памеру, дэкараваныя аплікацыяй з саломкі яскравых колераў па чорнай тканіне, нацягнутай на драўляны падрамнік. Сіметрычнае размяшчэнне саламяных узораў па ўсёй паверхні пачынаецца з галоўнага, цэнтральнага матыву, якім могуць быць пышны букет кветак, дрэва з птушкамі, пара аленяў, зайцоў або галубоў, выкананыя ў наіўна-рэалістычнай манеры і абрамленыя раслінным вянком. Па краях дыван мае акаймоўку з разетак, кветак і раслінных парасткаў.
Выраб дываноў у тэхніцы аплікацыі саломкай па тканіне, які распаўсюджаны ў вёсках Рухава, Палажэвічы, горадзе Старыя Дарогі Старадарожскага раёна Мінскай вобласці, унесены ў 2020 годзе ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.
Выстава працуе па 28 чэрвеня па адрасе вуліца Гікалы, 4.
Падпісвайцеся на культурныя навіны Reform.news у Telegram