Генсакратар АБСЕ гаварыў у Мінску пра непадзельнасць бяспекі

Генеральны сакратар АБСЕ Ферыдун Сінірліоглу, прадстаўнік Турцыі, на Мінскай міжнароднай канферэнцыі па еўразійскай бяспецы выказаўся за падтрыманне адкрытымі каналаў дыялогу. Ён таксама неаднаразова згадаў непадзельнасць бяспекі на Еўразійскім кантыненце, тэрмін, які пастаянна выкарыстоўваюць расійскія і беларускія дыпламаты.

“Я хацеў бы падзякаваць Рэспубліцы Беларусь за запрашэнне прыехаць у Мінск і за тое, што яны арганізавалі такі цікавы форум, які аб’ядноўвае самыя розныя пункты гледжання наконт самага важнага і самага тэрміновага пытання сённяшняга парадку дня, а менавіта пытання бяспекі.

Мы павінны скласці гэты пазл бяспекі на еўразійскай прасторы. Я лічу, што ў яго шмат дэталяў, і кожная з іх адыгрывае велізарную ролю, кожная з іх неабходная, каб скласці гэты пазл, каб завяршыць агульную карціну, якая і з’яўлялася б нашай агульнай непадзельнай бяспекай”, – сказаў ён.

Сінірліоглу заклікаў пераадолець рознагалоссі паміж краінамі. Ён нагадаў, што АБСЕ з’яўляецца найбуйнейшай арганізацыяй у сферы бяспекі і мае вялікі досвед пераадолення супярэчнасцяў. Генсакратар арганізацыі прывёў прыклады з гісторыі АБСЕ канца мінулага стагоддзя.

“Краіны дамовіліся пра тое, што супрацоўніцтва і бяспека – гэта непадзельныя і непадзельныя сутнасці. І для таго, каб забяспечыць бяспеку, краіны павінны размаўляць, эфектыўна размаўляць адна з адной. Гэта абавязацельства было адноўлена ў якасці ідэі непадзельнай бяспекі на еўразійскай прасторы ад Лісабона да Уладзівастока.

Сёння мы зноў гаворым пра тое, што бяспекі нельга дасягнуць, супернічаючы адзін з адным. Яе можна дасягнуць, толькі супрацоўнічаючы адзін з адным. І гэта ідэя. Гэтая сітуацыя нагадвае нам, што дыялог усё ж магчымы. Нават калі часы вельмі складаныя, і мы павінны вырашыць гэтыя праблемы. Мы павінны выкарыстоўваць свой палітычны капітал і інвеставаць у вырашэнне рознагалоссяў”, – сказаў ён.

Ён папярэдзіў, што вайна РФ і Украіны пагражае не толькі ахвярамі, але і ўкараненнем псіхалогіі вайны.

“Вайну пачынаюць успрымаць як нешта бясконцае, невырашальнае. Людзі пачынаюць думаць, што дыялог – гэта тое, што ніяк не вырашыць нашу праблему. Вайна толькі працягнецца ў іншай плоскасці. І гэтая псіхалогія вайны можа ўкараніцца. І калі гэта адбудзецца, у нас не застанецца прасторы для дыпламатычных рашэнняў. Яна звузіцца да мяжы.

А гэта самая важная небяспека, якую мы павінны ўлічваць. Мы павінны супрацьстаяць гэтай тэндэнцыі. Мы не можам дасягнуць бяспекі толькі ваеннымі сродкамі. Бяспека патрабуе абавязацельстваў у дыпламатыі, практычных крокаў для таго, каб знізіць рызыкі. Мы павінны выпрацаваць механізмы большай празрыстасці для вырашэння рознагалоссяў і пабудовы даверу і ўпэўненасці. У цяперашні час умовы вельмі складаныя, але мы ўсё ж павінны вярнуцца менавіта да даверу і ўзаемаразумення і выкарыстоўваць іх для таго, каб адаптавацца да новай рэальнасці. Толькі даверу і ўзаемных дзеянняў недастаткова. Нам неабходная воля для выканання дзеянняў.

Нам неабходная здольнасць чуць адзін аднаго, нават калі нашы інтарэсы не супадаюць. Мы павінны нагадваць сабе, што дыялог – гэта не саступкі. Дыялог – гэта ўзаемная адказнасць. І сёння гэтая адказнасць важная як ніколі. Каб пабудаваць больш бяспечную будучыню для ўсіх, нам неабходны сумленны, адкрыты, інклюзіўны дыялог і дыскусія пра тое, як павінна выглядаць будучая бяспека на ўсёй еўрапейскай прасторы”, – сказаў ён.