«Мяне пераканалі, што так ва ўсіх». Пасля родаў мінчанка занялася спортам на абязбольвальных і даведалася пра траўму толькі праз месяцы

Рэдакцыя Reform.news · 9 лістапада 2026, 16:42

https://reform.news/be/mjane-perakanali-shto-tak-va-sih-paslja-roda-minchanka-zanjalasja-sportam-na-abjazbolvalnyh-i-davedalasja-pra-tra-mu-tolki-praz-mesjacy/

Мінчанка Аліцыя расказала у Threads пра досвед родаў у 2-м гарадскім клінічным радзільным доме і іх наступствах. Яна шчыра думала, што роды прайшлі лёгка, і ўжо праз два з паловай тыдні, параіўшыся з акушэрам-гінеколагам, вярнулася да пасільных спартыўных трэніровак, а боль, які не магла вытрываць без парацэтамолу, лічыла нормай. Меркавала, што трэніроўкі дапамогуць ёй хутчэй аднавіць арганізм пасля родаў. Але праз месяцы даведалася пра тое, што з радзільнага дома яе выпісалі з інфекцыяй і сур’ёзнай траўмай, і спорт ёй быў супрацьпаказаны. Дзяжурны ўрач паліклінікі здзівілася, што пацыентка была не ў курсе.

Аліцыя — іншаземка з пастаянным відам на жыхарства. Паводле яе слоў, роды былі імклівымі — да радзільнай залы справа не дайшла, а медыкі падключыліся толькі пасля таго, як яна ўбачыла галоўку дзіцяці і паклікала на дапамогу. Ложак, піша яна, быў без борцікаў — «бо малая магла ўпасці на падлогу». На пытанні, ці ёсць разрывы і якой ступені, адказу яна не атрымала: «Поўны ігнор і рэпліка “зразумела, вучылка, усіх збіраецца вучыць”».

Далей, паводле яе слоў, было пасляродавае аддзяленне, дзе не давалі абязбольвальныя часцей за два разы на суткі, хоць прэпарат дзейнічае каля васьмі гадзін. Выпісалі Аліцыю разам з дачкой на трэці дзень «з інфекцыяй і зашкальваючым вострым бялком» — мяркуючы па ўсім, гаворка пра С-рэактыўны бялок, лабараторны маркер запалення.

«Мяне пераканалі, што так ва ўсіх», — сцвярджае Аліцыя.

Пра інфекцыю яна не ведала, штодня піла парацэтамол (адзінае абязбольвальнае, якое сумяшчальнае з ГВ) і была шчыра ўпэўненая, што гэта норма пасля родаў. На парацэтамоле Аліцыя трымалася месяц і нават вярнулася да трэніровак — разам з двухтыднёвай малой, у праекце «Спорт для ўсіх», дзе ўдзельнічала падчас цяжарнасці і да яе.

Тады, у жніўні, яна казала, што дзякуючы спорту роды прайшлі лёгка: «Нават не паспелі ў радзільную палату, усё настолькі хутка. Аднаўленне зноў жа нашмат прасцейшае пасля трэніровак».

Праз месяц-два пасля родаў жанчына з моцным дыскамфортам прыйшла ў прыёмны пакой таго ж радзільнага дома — і там, як яна піша, яе папрасілі «не рэгістраваць зварот і не падстаўляць доктара».

Толькі праз месяцы Аліцыя даведалася пра цяжкую траўму, з-за «замоўчвання» якой «наступствы застануцца на ўсё жыццё».

«І ніхто ў радзільным доме не знайшоў часу паведаміць. Змоўчалі. А я ж як мінімум магла раней пачаць рэабілітацыю, не цярпець штодзённы боль 24/7, – піша яна. — І на той час я не ведала, што ў мяне сур’ёзнае апушчэнне органаў малога таза, элангацыя шыйкі маткі і разрыў фасцый. І што апошняе, што трэба рабіць, гэта вяртацца да трэніровак».

Потым быў зварот у паліклініку да дзяжурнага ўрача, якая ўпершыню загаварыла пра траўмы: «Мышцы зусім не працуюць, хутчэй за ўсё парваныя і дзіўна, што я пра гэта не ведаю, – расказвае Аліцыя ў каментарыях. – Перанакіравала мяне ў прыватную клініку, якая спецыялізуецца на такіх выпадках. Там я даведалася, што парваныя фасцыі, апушчэнне/выпадзенне другой ступені, элангацыя шыйкі маткі».

Цяпер Аліцыя ходзіць на балючыя працэдуры, наперадзе аперацыя. «Чаму мяне адразу там не зашылі? Сапсавала б статыстыку», — мяркуе яна.

Парадзіха кажа, што калі б яна даведалася пра траўму пры выпісцы, то не вярнулася б да нагрузак на другім тыдні, а пачала б з фізіятэрапіі тазавага дна, якая пры апушчэнні I–II ступені даказана памяншае сімптомы, да таго ж адразу б лячыла інфекцыю, а не пасля месяца на парацэтамоле.

Reform.news не можа незалежна праверыць дакладнасць расказу парадзіхі, паколькі не бачыў медыцынскіх дакументаў. Ці можна было пазбегнуць самой траўмы і ці абавязаныя ўрачы заўважыць яе пры выпісцы — пытанні да экспертаў, і адказы на іх не відавочныя: такія пашкоджанні часта здараюцца і пры бездакорным вядзенні родаў і рэдка бачныя ў першыя дні. Але астатняе ў гэтай гісторыі ад медыцыны не залежыць. Парадзіху ў патужным перыядзе нельга пакідаць адну, на пытанне пра разрывы ўрач павінен адказаць, у сімптомах інфекцыі і прычынах болю неабходна разбірацца, а не выпісваць са словамі «так ва ўсіх», і зварот у прыёмны пакой – рэгістраваць, незалежна ад таго, каго ён можа «падставіць».

Што адбываецца ў беларускіх радзільных дамах

Беларускія радзільныя дамы рэгулярна становяцца героямі гучных гісторый: толькі сёлета скаргі парадзіх у сацсетках двойчы заканчваліся ведамаснымі праверкамі, а камітэт па ахове здароўя Мінгарвыканкама прызнаў, што да атмасферы ў радзільных дамах ёсць сістэмныя пытанні.

Скандалы гэтага года датычыліся 5-га радзільнага дома. У жніўні карыстальніца Threads расказала, што пацыентцы з замерлай цяжарнасцю на 22-м тыдні прапанавалі нараджаць проста ў палаце; сама бальніца заявіла, што «нічога катастрафічнага не адбылося». Тады ж мінчанка Ганна паскардзілася на адмову ў кесаравым пры плодзе вагой 5130 грамаў — яе скаргу таксама разглядае камісія. 2 лістапада яшчэ адна пацыентка 5-га радзільнага дома запісала відэазварот да Лукашэнкі. А ў лютым 2024 года пасля смерці нованароджанай у тым жа радзільным доме з бацькамі сустракаўся міністр аховы здароўя. Паводле слоў маці, супрацоўнікі ў выніку атрымалі вымову.

Што датычыцца 2-га радзільнага дома — у СМІ не было публікацый пра гучныя НЗ у ім. У карыстальніцкіх водгуках радзільны дом у асноўным хваляць, хоць сустракаюцца і скаргі на грубасць і на эпізіятамію, зробленую інтэрнам без папярэджання. У каментарыях да паста яшчэ некалькі жанчын успамінаюць роды ў 2-м радзільным доме «з уздрыгам» — адна з іх, паводле яе слоў, нараджала платна, другая называе радзільны дом «філіялам пекла».